Wantrouwen in Rwanda....

by Janneke Versteeg
(Utrecht)

Dit mannetje liep ik tegen het lijf toen de regen plots uit de hemel stortte, op een smal modderig weggetje in het noorden van Rwanda.

Hij gooide snel een doek over zijn hoofdje, bleef stokstijf staan en keek mij indringend aan, zoals vele kinderen en volwassenen dat veelvuldig deden in dit verscheurde land.

Wat zou er in zijn koppie omgaan? Hij was te klein om zich de genocide te herinneren, maar zelfs de kleintjes in dit land schijnen het wantrouwen hoe dan ook mee te hebben gekregen.

Meer dan de helft van de Rwandese kinderen was wees toen ik er in 2004 was. Het blijft onwerkelijk: Zo'n prachtig land verwoest in 1 maand. Het is tijd om de nieuwe generatie op te vrolijken!