Ontmoet Ghana, mijn grote liefde
by Claire van Hövell tot Westerflier
(Baarn, the Netherlands)
Schoolkinderen in Kokobeng
Achttien jaar was ik, toen ik besloot zes maanden lang door Afrika te gaan reizen.
"Vind je dat niet eng?", werd me meerdere malen gevraagd. Eng? Nee. Spannend? Natuurlijk!
Met knikkende knietjes en tranen in de ogen zei ik mijn familie gedag op 11 januari 2010, op weg naar de mooiste zes maanden van mijn leven.
Vaak kreeg ik de uitspraak te horen: 'Je houdt van Afrika, of niet. Iets er tussenin is er niet.' En ik hield er meteen van. Ik hóu ervan.
De geuren, de kleuren, het relaxte en tegelijkertijd opzwepende en ritmische van het land met de meest vriendelijke mensen die je maar kan wensen.
En ik verkocht mijn hart aan Kokobeng, "mijn dorpje", waar ik drie maanden woonde. Een dorpje met niets dan rode aarde, een paar lemen hutten en een schooltje.
De foto is genomen bij de school, waar ik een tijd lang creatieve les heb gegeven. Met de zakjes waar men water uit drinkt en bamboestokjes uit de lokale bushbush, maakten we molentjes die draaiden in de wind.
Voor mij ligt de pracht van deze foto niet in de hoeveelheid pixels of belichting, hij is niet eens volledig scherp. Maar het ligt in het gevoel dat ik krijg bij deze foto.
De beweging en het geluk dat de kinderen uitstralen. Ik kan ernaar blijven kijken en niet verveeld raken. Het vertegenwoordigt Afrika, mijn Afrika, waar ik zo verliefd op ben geworden.