De Hoogtepunten van Soedan:
Pyramides, tempels en de bevolking

Eenvoudige waterput in Soedan
Eenvoudige waterput in Soedan

Zelfs de meeste overland reizigers beschouwen Soedan als een noodzakelijk kwaad om Ethiopië en de rest van Afrika te bereiken. Maar de hoogtepunten van Soedan zijn zeer zeker de moeite waard.

We volgen de Overlanders Reg en Tas op hun reis door Soedan langs landschappen, pyramides, tempels, en vooral langs de geweldige bevolking.

De dorpen Dongola en Karima

Nadat onze pech geheel verholpen is rijden we door richting Dongola.

We zetten ’s avonds een bushcamp op langs de Nijl en de volgende dag bereiken we Dongola eindelijk.

Marktkraampje in Dongola
Marktkraampje in Dongola

We bezoeken hier vooral de markt. Het fruit ziet er mooi uit en de kleuren zijn scherp. We maken nog een lolletje met de plaatselijke slager die een of ander beest midden op de markt heeft hangen, gevild en wel. Het is mooi om te zien hoe de vriendelijke mensen hier leven.

Op de middag komen we aan in Karima. We willen allemaal supergraag douchen, want daar hebben we al 8 dagen geen mogelijkheid meer toe gehad en we zijn stoffig en vies.

Buitenlanders zijn wat minder hulpvaardig...

Bij een Italiaans resort vragen we of het mogelijk is om alleen maar te douchen, maar de vrouw is totaal niet behulpzaam.

Eén van haar medewerkers weet wel iets anders en neemt ons mee naar een of ander guesthouse waar we wel mogen douchen. Helaas vraagt de vrouw hier 10 USD per persoon voor. Ja daag! Dan zijn we nog wel een extra nachtje vies!

We eten op het pleintje bij een kraampje voor 3 Sudaneze Ponden (1,20 euro) per persoon. We krijgen er een soort curry voor met schapenvlees en aardappel. En ook falafel is van de partij. Jammie!

Kamperen bij de pyramides van Jebel Barkal

De pyramides van Jebel Barkal
De pyramides van Jebel Barkal

We rijden vervolgens richting de pyramides van Jebel Barkal en gaan daar wildkamperen. Een prachtig uitzicht!

’s Ochtends vertrekken we naar Atbara. De Slovenen haken af om hun eigen plan te trekken. Onderweg gaan we langs het dorpje El Kurru waar nog wat tombes staan en we bezoeken het versteende bos. Mooi om te zien.

Om in Atbara te komen, moeten we de Nijl over en dat kan met een pontje. De auto’s worden erop gepropt en vervolgens moeten er ook nog ezeltjes, karretjes en heel veel mensen bij. Altijd weer mooi hoe ze dat voor elkaar krijgen.

Een hotel in Atbara

In Atbara vinden we eindelijk een hotel met warme douche en ondanks de prijs (70 Pond voor 2 pers.=28 euro) doen we het toch.

Chris en Janet hebben inmiddels meer problemen met hun 4x4 busje. Er komt steeds zwarte en blauwe rook uit de uitlaat, hij start niet meer goed en drinkt olie en water alsof het een lieve lust is. Zij besluiten om de auto te laten repareren in Atbara en samen met Troy en Michelle gaan we via een geasfalteerde weg naar Khartoum.

Lol bij de Pyramides van Meroe

Duinen en kamelen bij de pyramides van Meroe
Duinen en kamelen bij de pyramides van Meroe

Onderweg komen we langs de pyramides van Meroe, het Royal cemetery. Reg wil het graag van dichtbij zien, maar we hebben er geen 10 USD pp voor over.

Natasja zegt dat ze klein is en dus niet hoeft te betalen. We maken er een lolletje van. Tas springt op Reg zijn rug en we huppen in het rond en zeggen dat we samen 1 zijn. De mannen lachen zich suf en uiteindelijk hoeven we maar voor 1 persoon te betalen.

De piramides zijn allemaal flink beschadigd omdat een of andere sukkel vorige eeuw dacht dat hij goud kon vinden in de piramides en ze doorvoor allemaal afbrak. In de eerste vond hij werkelijk goud, in alle andere daarna niet. Ontzettend zonde, maar helaas...

De piramides zijn toch mooi en vooral hun ligging, tussen de zandduinen in de woestijn geeft ze iets bijzonders. Ook zijn er nog wat hiëroglyfen zichtbaar.

Het is ook erg leuk dat we het rijk alleen hebben. Kortom: We zijn blij dat we naar binnen zijn gegaan.

Vriendelijke verkopers

Bij de ingang staan een paar mannen met hun kameel en ze vragen of we erop willen rijden voor een paar pond. We doen het niet.

Een paar anderen wijzen ons op de markt. We kijken om ons heen; ‘waar dan?’ Snel halen ze hun spulletjes tevoorschijn en leggen ze op tafeltjes. We kunnen er goed om lachen. Ze zijn niet vervelend en opdringerig zoals in Egypte. We kopen wat, geven pennen weg en rijden door naar de tempels van Naqa.

Onderweg naar de tempels van Naqa

De tempels van Naqa
De tempels van Naqa

De route naar de tempels van Naqa, een track, is erg mooi. We rijden door de woestijn, maar er zijn wel wat boompjes en er groeit een soort onkruid.

We zien veel geiten, kamelen en koeien en passeren ook een enkele keer een waterput. Er staan nomaden met ezels omheen om het water boven te krijgen in een zak gemaakt van geitenhuid. Interessant om te zien en vreemd om je in te beelden dat hun leven hier afhangt van deze vorm van watervoorziening.

De tempels zelf stellen niet erg veel voor, maar als je het verhaal erachter kent (lezen in de Bradt) dan gaat het toch wat meer leven. Reg is wel onder de indruk.

En door naar Khartoum

Bush camp in Soedan
Bush camp in Soedan

We kamperen ergens halverwege nog een keer. Er komen een paar nomaden zomaar uit het niets bij ons kampement staan en ze zeggen niets en staren alleen maar.

De volgende dag rijden we naar Khartoum, de hoofdstad. We willen hier de auto goed laten repareren en meteen een grote beurt geven. Verder wachten we op Chris en Janet, eten we weer eens vlees, internetten we en maken we de auto schoon.

Reg komt er net precies achter dat er een schroef dwars door de velg is geslagen van het wiel dat ons had ingehaald! We moeten dus ook een nieuwe velg kopen en hopen dat de band zelf gespaard is gebleven.

Zandhappen bijna voorbij

Bezoekers bij ons kamp in de woestijn
Bezoekers bij ons kamp in de woestijn

Na Khartoum is het nog een 2 dagen rijden naar de grens met Ethiopië, en dan is het avontuur in Soedan voorbij.

Ondanks de pech die we hebben gehad, vinden we het toch gaaf dat we het mee hebben kunnen maken; het door elkaar geschud worden en het zandhappen.

Binnen een jaar zullen alle wegen hier geasfalteerd zijn en kun je niet meer genieten van deze ouderwetse manier van reizen.

Het is wel een vreemd idee dat er in dit land oorlog is. Wij merken hier helemaal niets van. Darfur ligt dan ook nog wel zo’n 500km naar het zuiden…

Al met al vinden wij Soedan een mooi land. We hebben genoten van de uitzichten en de natuur. Het offroaden vonden we erg gaaf en leuk. De mensen zijn vriendelijk, behulpzaam en goedlachs. Wildkamperen kan hier prima. We hebben op hele leuke plekjes gestaan onder geweldige sterrenhemels.

Dat alles zijn voor ons de hoogtepunten van Soedan. Een land wat een slechte reputatie heeft, maar dat is zeer ten onrechte.